Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych,
którzy najbardziej jej potrzebują, idąc za wskazaniami Stolicy Apostolskiej (według papieskich intencji modlitewnych). Szczególnym przywilejem członków jest wierna,
codzienna odpowiedź na prośbę Matki Bożej, kierowaną w każdym kolejnym objawieniu – aby odmawiać różaniec. Modlitwa ta wielokrotnie zmieniała bieg historii,
przynosi też łaskę wzrostu w wierze – aż do świętości; ma moc egzorcyzmu.
Jednym z pierwszorzędnych celów Żywego Różańca jest wynagradzanie Bogu za popełnione zło i wezwanie do nawrócenia. Charyzmat tej wspólnoty różańcowej jest więc bliski
duchowi nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, polecanego przez Maryję w Fatimie.
Założycielka, Paulina Jaricot, oprócz modlitwy różańcowej, zobowiązywała także wszystkich członków Żywego Różańca także do rozpowszechniania dobrej książki i prasy katolickiej,
rozumiejąc, że nadchodzą czasy, w których wiara winna być wsparta głęboką świadomością i umiejętnością rozeznawania znaków czasu. Dlatego Żywy Różaniec w jej zamyśle
był zapleczem modlitewnym dla misji zagranicznych i tych najbliższych – środowiskowych.
Misja
„Pierwszym celem tego stowarzyszenia jest odwrócenie gniewu Boga przez orędownictwo naszej Pani Różańcowej; drugim – stopniowe ożywianie wiary w duszach wiernych; trzecim – uzyskanie nawrócenia grzeszników i zachowanie zawsze czystej wiary (…). Dla dokonania tego rozpowszechnia się dewocjonalia: krucyfiksy, medale, koronki, a zwłaszcza pobożne książki”.
Spotkania Żywego Różańca odbywają się w pierwsze soboty po nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca na organistówce około 9.30
Sługa Boża Paulina Jaricot.„Kochałam Jezusa Chrystusa ponad wszystko na ziemi i z miłości ku Niemu bardziej niż samą siebie kochałam wszystkich, którzy byli obciążeni pracą lub cierpieniem”.
W ciągu kilku lat stała się jedną z największych postaci Kościoła w XIX w. Chciała ratować świat. Założyła wielkie dzieła, do których należały m.in. Żywy Różaniec i Dzieło Rozkrzewiania Wiary. Papież Jan XXIII ogłosił ją sługą Bożą 25 lutego 1963 r.
Nasza grupa liczy dziś około 70 osób. Spotykamy się co środa o 17.30 w kościele na wspólnej modlitwie. Raz w miesiącu w pierwszą sobotę o godz. 8.00 uczestniczymy w mszy św. o Niepokalanym Sercu Maryi połączonej z nabożeństwem pierwszych pięciu sobót miesiąca, o które prosiła Matka Boża w Fatimie. Po modlitwie udajemy się do domu parafialnego zwanego "organistówką" by tam przy wspólnym symbolicznym posiłku wymienić się dyżurem modlitewnym. Serdecznie zapraszamy wszystkich bez względu na wiek.